Μαζί με τους Φίλους και το νοσηλευτικό προσωπικό, στους ορόφους βρέθηκαν και εκπαιδευόμενοι του Ερυθρού Σταυρού, όπως επίσης και ο Διοικητής του ιδρύματος κ. Μηλιός.
Το καλύτερο δώρο βέβαια που μπορεί να κάνει κάποιος σ’ αυτούς τους ανθρώπους που συνήθως ξεφορτώνονται οι δικοί τους, είναι η ανθρώπινη επίσκεψη και επαφή. Ειδικά στους δύο αυτούς ορόφους δεν είναι εύκολη η μετακίνηση τους, ή η έξοδος εκτός του κτιρίου, οπότε η όποια επίσκεψη, επαφή, κουβέντα, είναι για τους έγκλειστους, χαρά μοναδική.
Και κατά τη κοπή της πίτας, γέλασαν, τραγούδησαν “πάει ο παλιός ο χρόνος”, φωτογραφήθηκαν και ξεχάστηκαν για λίγο, ή ξέφυγαν από τη ρουτίνα. Και δεν ξεχνούν: “πότε θα μου φέρεις τη φωτογραφία;” ρωτάει ένας. Θα μου φέρεις μερικά νησιώτικα τραγούδια, λέει ο άλλος. Πως να αρνηθείς;
Facebook Comments