Η αρχοντιά είναι κάτι που κατακτιέται, δεν είναι έμφυτη, ούτε κληρονομείται. Είναι το απόσταγμα, το αποτέλεσμα της ζήσης μας, του τρόπου που διαχειριζόμαστε τον εαυτό μας και του ρόλου που του δίνουμε ως μέλους της κοινωνίας.
Αρχοντιά σημαίνει να ξέρεις να στέκεσαι με αξιοπρέπεια σε κάθε περίσταση της ζωής τιμώντας τον εαυτό σου αλλά και τους άλλους γύρω σου. Να αναγνωρίζεις πάντα την αξία των άλλων, να μην κοροϊδεύεις ούτε να εξαπατείς του άλλους. Σημαίνει ευγένεια , ήθος, και συμπεριφορά που συνήθως αποτυπώνεται και στην εμφάνιση του αρχοντάθρωπου. Σημαίνει συγκρότηση προσωπική και κοινωνική. Σημαίνει δυνατό/ανοικτό μυαλό=δυνατή σκέψη, που πάντα στηρίζει τις επιλογές του με όλο του το είναι.
Η αρχοντιά δεν πάει χέρι χέρι με την αριστοκρατία. Ούτε έχει σχέση με την καταγωγή .
Η κυρία Δέσποινα λοιπόν, που έφυγε πριν λίγες μέρες από κοντά μας, ήταν ακριβώς η προσωποποίηση όλων των παραπάνω.
Κυκλοφορούσε στητή και περήφανη με το βλέμμα της καθαρό και σίγουρο. Με το χαμόγελο και τον καλό λόγο στα χείλη για όλους. Αργό βήμα αλλά σίγουρο, που έδειχνε άνθρωπο που είχε φάει τη ζωή με το κουτάλι και ήξερε να την διαχειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο με την φαμίλια της. Έστω και αν τα προβλήματα που είχε να διαχειριστεί ήταν πολλά ή μεγάλα.
Μια γυναίκα της χαμηλής εισοδηματικής τάξης, όπως και η πλειονότητα των αγιονικο-λιωτών πριν το ‘70. Έφερε 8 παιδιά στην ζωή και κατάφερε με μοναδικό τρόπο να τα στηρίξει για να βρουν τον δρόμο τους, πράγμα που έγινε. Το κάθε παιδί αναζήτησε τον δικό του αυτόνομο δρόμο, με τις δικές του δυνάμεις, αλλά γνωρίζοντας ότι πίσω υπήρχε η μάνα. Η πρόοδος τους αλλά και τα εγγόνια και δισέγγονα που της χάρισαν ήταν το πραγματικό δώρο της ζωής για ‘κείνη. Έφυγε ήσυχη γιατί είχε εκπληρώσει το καθήκον της στο ακέραιο, και απέναντι στην οικογένειά της αλλά και προς την κοινωνία.
Ήταν μια από τις εμβληματικές φιγούρες της πόλης μας που συμπύκνωνε όλα τα παραπάνω. Αυθεντικό ‘’κομμάτι’’ εκείνου του Αγίου Νικολάου που χάνεται σιγά σιγά. Και που αξίζει να το θυμόμαστε έστω κι αν έχουν αλλάξει οι κοινωνικές συνθήκες. Γιατί πρέπει να διατη-ρήσουμε ως κέντρο της ζήσης μας τον άνθρωπο. Όχι μόνο ώς άτομο αλλά και ως κομμάτι του συνόλου.
Καλό σου ταξίδι κυρά Δέσποινα. Καλό ταξίδι αρχόντισσα.
ΑΝΤΩΝΗΣ ΕΜΜ. ΖΕΡΒΟΣ
Πολιτ. Μηχ/κός ΕΜΠ
πρ. Δήμαρχος Αγ. Νικολάου
