Μια πεζοπορία με έντονα φυσιολατρικό χαρακτήρα, γύρω απ’ το μαγευτικό χωριό των Έξω Ποτάμων, πραγματοποίησε ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου, που δυστυχώς απόλαυσαν μόλις δώδεκα περιπατητές λόγω του βροχερού καιρού των τελευταίων ημερών.
Από τους Έξω Ποτάμους στον Ξηροπόταμο
Παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας στην έξοδο του οικισμού των Έξω Ποτάμων και παίρνουμε το σοκάκι που ελίσσεται κατηφορικά δίπλα από την εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, το οποίο μας οδηγεί σε όμορφες γωνιές του σχεδόν έρημου ορεινού χωριού: το παλιό σχολειό, το μισοερειπωμένο «γλυστέρνι», πόρτες μισάνοιχτες, χορταριασμένοι τενεκέδες, ένας σωρός από ξύλα για τις ανάγκες του βαρύ χειμώνα, ένα τηγάνι κρεμασμένο στον τοίχο, καρέκλες στη σειρά περιμένουν –μάταια- να συναχθεί πάλι μια αποσπερίδα… Μόνο σημάδι ζωής ένα κοπάδι αιγοπρόβατα, που φεύγει στο πέρασμα μας! Το όμορφο καλντερίμι μας οδηγεί στη θέση «Γούβες» και στο εκκλησάκι της Παναγίας. Εδώ γύρω μαθαίνουμε από την Ελένη Βασιλάκη σε άρθρο της στο e-storieskritis, ήταν το παλιό χωριό, που ο θρύλος θέλει να εγκαταλείφθηκε τον 16ο αιώνα μετά από επιδημία πανούκλας.
Από τον Ξηροπόταμο στη βασιλική στράτα και το «Kronio trail»
Από εδώ θα πάρουμε τον χείμαρρο Ξηροπόταμο (που εκβάλλει στην πόλη του Αγίου Νικολάου!) πατώντας μοσκομυριστούς θάμνους αντωναΐδας, κάτω από πουρνάρια, αζίλακες, χρωματιστούς ασφενδάμους, ως τη γέφυρα των Σκουληκάρηδων. Εδώ θα κάνουμε στάση για προσφάι κάτω από έναν λαμπρό ήλιο και στη συνέχεια θα ανηφορίσουμε από το στιβαρό καλντερίμι της «βασιλικής» στράτας. Πλατύ είναι αυτό και πλακόστρωτο με τοιχία να το υποστηρίζουν σε πολλά σημεία του, μερικές φορές και υπερυψωμένα σαν φράκτες κι απ’ τις δυο πλευρές του. Φαίνεται πως ονομάστηκε έτσι λόγω του μεγέθους και της σημασίας του, κατασκευή μάλλον ενετική, όμως πιθανότατα «πατούσε» σε παλαιότερα αρχαία μονοπάτια. Τα περάσματα αυτά εγκαταλείφθηκαν σχετικά πρόσφατα με τους αμαξωτούς δρόμους κι αφέθηκαν να χορταριάζουν! Κάποια απ’ αυτά ευτυχώς αναδείχθηκαν τα τελευταία χρόνια λόγω του ορειβατικού τουρισμού. Το συγκεκριμένο το ακολουθούμε ως τα όρια του οροπεδίου Λασιθίου κι έπειτα στρίβουμε δεξιά στο καλά σηματοδοτημένο μονοπάτι των αγώνων ορεινού τρεξίματος «Kronio trail» που οδηγεί προς τη Σελένα.
Επιστροφή με συνοδεία βροχής
Θα το αφήσουμε κι αυτό σε κάποιο σημείο και ακολουθώντας χωματόδρομους γεμάτους τρικοκκιές ή αλλιώς κράταιγα με τα κόκκινα μικρά φρουτάκια, που πολλοί έκοψαν σήμερα για ντεκόρ χριστουγεννιάτικο κι άλλοι γιατί ξέρουν την αξία τους ως βότανα, να τα βάζουν στο τσάι τους. Πιο πέρα μαζέψαμε κι αγριοκάστανα, αλλού καρύδια, φιρίκια αλλά και άγρια αχλάδια και βέβαια πιστοί στο «όποιος κάθεται μαργώνει κι όποιος πορπατεί μαζώνει» συλλέξαμε και τα πρώτα άγρια χόρτα και μανιτάρια της χρονιάς, καθώς αυτός εδώ ο ευλογημένος τόπος λόγω βροχών και θερμοκρασίας προηγείται σε όλα από τα ανεμοδαρμένα και τσουρουφλιασμένα απ’ τον ήλιο και την αρμύρα παράλια.
Ε ανάμεσα σ’ όλα αυτά θα μας πιάσει κι η βροχή, ευλογημένη ας είναι κι αυτή, πολύ την περιμέναμε και χαρούμενοι την υποδεχτήκαμε και μυρίσαμε τα αρώματα της βρεγμένης γης, καθώς πλησιάζαμε προς τη Ρουσαπιδιά. Εδώ αποφασίσαμε λόγω των συνθηκών να συνεχίσουμε από την άσφαλτο.
Φτάνοντας στους Έξω Ποτάμους συμπληρώσαμε τελικά τα 14,5 χλμ με 450μ. υψομετρική διαφορά γεμάτοι όμορφες εικόνες και αρώματα της φύσης. Η συνέχεια γράφτηκε στη ζεστή αγκαλιά του καφενέ του χωριού, καθώς το θερμόμετρο έξω έγραφε 11ο C. Ευχαριστούμε πολύ την αρχηγό μας, Σοφία Σιδηροπούλου, -αλλά και τον φίλο ορειβάτη, Γιώργο Ανδρουλάκη, που έχει ανακαλύψει αυτές διαδρομές κι όλοι εμείς “στ’ αχνάρια του πατάμε”, που λέει κι η αρχηγός. Και στην άλλη με το καλό!
Περισσότερες πληροφορίες, φωτογραφίες στο blog του Συλλόγου: ΓΥΡΩ ΑΠ’ τους ΕΞΩ ΠΟΤΑΜΟΥΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ
