![ο Αντώνης Βγόντζας](https://i0.wp.com/104fm.gr/cms/wp-content/uploads/PC010073.jpg?resize=640%2C480)
Η υποδοχή της απόφασης του Eurogroup αργά την Παρασκευή, στην αρχή του εορταστικού τριημέρου των Αποκριών, γέμισε τους πανέλληνες με αντιφατικά αισθήματα. Και εκτιμήσεις.
Άλλοι την υποδέχθηκαν με λεκτικό θριάμβου. Η Ευρώπη δεν αντιστάθηκε! Αλλάξαμε την Ευρώπη! Περάσαμε όλες μας τις θέσεις! Και, κάπου στα πίσω, δεν επαληθεύθηκαν οι Κασσάνδρες του «Grexit». Άλλοι από τον ίδιο πολιτικό χώρο την αμφισβήτησαν. Κι όσοι τόλμησαν να διατυπώσουν πιο ανοιχτά τη διαφωνία τους, αντιμετωπίστηκαν με απαξιωτικό τρόπο. «Δεν κατάλαβαν». Όπως ο Μανώλης Γλέζος! Ή, ακόμα χειρότερα, αναμασούν απαράδεκτα «το αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας». Όπως ο Γιάννης Μηλιός. Υπεύθυνος, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ!
Άλλοι την υποδέχθηκαν με λεκτικό αρνητικού θριάμβου. Το e_mail του Γκίκα Χαρδούβελη, δεν διαφέρει από τα απρόσιτα, στην κοινή γνώμη μέχρι σήμερα, πολλά και πολλαπλά e_mail του Γιάννη Βαρουφάκη. Για το μέσο πολίτη είναι δύσκολο να αποδεχθεί ένα τέτοιο ισχυρισμό. Είναι εύκολο να ανακαλύψει τα δεκαέξι κοινά σημεία, όπως μας διαβεβαιώνουν οι διάφορες κομματικές ανακοινώσεις των ηττημένων της 25ης Ιανουαρίου. Είναι όμως πολύ δύσκολο να ζυγίσει ο μέσος πολίτης τις «δημιουργικές ασάφειες», όπως προσφυώς τις χαρακτήρισε ο σημερινός Υπουργός. Σε εκπομπή, κατάλληλη και ατμοσφαιρική για «πρωϊνάδικα».
Προσωπικά ανήκω σ΄ εκείνους που δέχθηκαν με λύτρωση την ομόφωνη αυτή απόφαση. Για τέσσερις λόγους. Πρώτον, γιατί δεν επιβεβαιώθηκαν οι διάφορες Κασσάνδρες, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, για μία ενδεχόμενη καταστρεπτική, με ιστορικούς όρους, έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και πιθανά και από την Ενωμένη Ευρώπη. Με κοινή ευθύνη. Και της Ευρώπης και της Ελλάδας. Και της σημερινής Κυβέρνησης. Δεύτερον, γιατί νίκησε και η Ευρώπη και η Ελλάδα. Ποιος κράτησε το μεγαλύτερο μερτικό από αυτή τη νίκη, θα το μάθουμε. Τρίτον, γιατί διαμόρφωσε τις πιο ιδανικές συνθήκες προσαρμογής και τελικής ένταξης της νέας Κυβέρνησης (και όσων την ακολουθούν διαχρονικά), στην ευρωπαϊκή νομιμότητα και πραγματικότητα.
Ο τέταρτος λόγος είναι ισότιμος. Και στηρίζεται στην πρώτη παράγραφο της ομόφωνης απόφασης του Eurogroup. Η πρώτη πρόταση: «Το Eurogroup επαναλαμβάνει την εκτίμησή του για τις αξιοσημείωτες προσπάθειες προσαρμογής που κατέβαλε η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός τα τελευταία χρόνια.». Δηλαδή όλοι μαζί οι Υπουργοί των Οικονομικών της Ευρωζώνης (προφανώς και ο έλληνας Υπουργός) δίνουν συγχαρητήρια στην πολιτική που εφάρμοσαν οι προηγούμενες Κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια. Η δεύτερη πρόταση της πρώτης παραγράφου : «Κατά τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε, μαζί με τους θεσμούς, εμπλακεί σε έναν εντατικό και εποικοδομητικό διάλογο με τις νέες ελληνικές αρχές και καταλήξαμε σε κοινό έδαφος σήμερα.». Δηλαδή αναβάθμισαν σε «θεσμούς» την «Τρόικα» που την συναποτελούσαν τρεις κατ΄ ουσίαν τεχνοκρατικοί θεσμοί και λειτουργούσαν τεχνοκρατικά, περιορίζοντας παράλληλα το ρόλο του μόνου πολιτικού σώματος, που είναι το Eurogroup. Κάθε προηγούμενη συνεννόηση από εδώ και στο εξής, θα γίνεται με τους «θεσμούς».
Ο τέταρτος λόγος για το λυτρωτικό χαρακτήρα της απόφασης του Eurogroup είναι αυτός, που κατανοείται πιο δύσκολα. Συνιστά το λίκνο θαλπωρής μίας συνεννόησης, με εθνική διάσταση, μεταξύ όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Η αναγνώριση των προσπαθειών των προηγούμενων Κυβερνήσεων και του λαού μας επιτρέπει, αν δεν επιβάλλει, τη στήριξη των πρωτοβουλιών της σημερινής Κυβέρνησης από τις λοιπές πολιτικές δυνάμεις. Μεμψιμοιρίες, για τη συνολική επικοινωνιακή συμπεριφορά της Κυβέρνησης, δεν επιτρέπονται. Αναμφισβήτητα ξεπερνούν τα οποιαδήποτε όρια, κάθε φύσης και κατηγορίας, η επιβολή στα περισσότερα ηλεκτρονικά ΜΜΕ του εορταστικού τριημέρου, ότι η ελληνική Κυβέρνηση αποστέλλει το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» για έγκριση από το Eurogroup, σε εφαρμογή της κρίσιμης απόφασης του ίδιου οργάνου. Ενώ η αλήθεια είναι συντριπτική. Αυτό που απεστάλη με την υπογραφή του Υπουργού Οικονομικών δεν είχε καμία σχέση με τις προεκλογικές διακηρύξεις των συγκυβερνητικών πολιτικών παρατάξεων.
Δεν υπάρχει πιο εύστοχη σκέψη από εκείνη που φέρει την υπογραφή του νομπελίστα οικονομολόγου Paul Krugman. «Η Ελλάδα δεν συμφώνησε σε μεγάλα πλεονάσματα. Και οι πιστωτές δεν αντέδρασαν αρνητικά. Απλώς, πλέον κρατούν την Ελλάδα με κοντό λουρί».
Αντώνης Ν. Βγόντζας
Κυριακή 2.3.2015