| Αγαπητή φίλη / Αγαπητέ φίλε, |
| Θέλω να σε ενημερώσω για την πρόσφατη παρέμβασή μας προς τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων, στο πλαίσιο της κύρωσης νέων συμβάσεων παραχώρησης θαλάσσιων περιοχών σε πετρελαϊκές εταιρείες. Πριν μερικές μέρες, κυρώθηκαν με νόμο από τη Βουλή οι νέες συμβάσεις παραχώρησης του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε τέσσερις παγκόσμιας οικολογικής σημασίας θαλάσσιες περιοχές, στην Κρήτη και το Ιόνιο. Τιμώντας την πρόσκληση από την αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή παραγωγής και εμπορίου να συμμετάσχουμε σε ακρόαση φορέων, σχετικά με το νομοσχέδιο κύρωσης των πετρελαϊκών συμβάσεων, πήγαμε στη Βουλή μαζί με τον συνάδελφό μου Γιώργο Χασιώτη. Έχοντας προσεκτικά μελετήσει το 1.136 σελίδων νομοσχέδιο, ενημερώσαμε τους βουλευτές για τα σοβαρότατα προβλήματα που αποδεικνύουν ότι αυτές οι συμβάσεις, όπως και οι παλιότερες, φέρνουν τη σύγχρονη Ελλάδα σε λάθος πλευρά της ιστορίας. Τα ζητήματα που επισημάναμε στους βουλευτές είναι ότι με δεδομένη την κρίσιμη περιβαλλοντική και κοινωνική διακινδύνευση που επιφυλάσσουν οι εργασίες πετρελαίου (έτσι ορίζονται όλες οι ερευνητικές και εξορυκτικές δραστηριότητες στις συμβάσεις), τα μόνα ασφαλή έσοδα είναι πενιχρά (ενδεικτικά, το συνολικό μπόνους υπογραφής για τα 4 νέα οικόπεδα είναι περίπου 3,5 εκατομμύρια ευρώ – ποσό συγκρίσιμο με την αξία ενός διαμερίσματος σε μια ακριβή περιοχή της Αθήνας). Παράλληλα, το επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας είναι ανησυχητικά ανεπαρκές. Ενδεικτικά, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν δικαίωμα να ασκήσουν έλεγχο, εκτός αν κλείσουν ραντεβού με τις ελεγχόμενες πετρελαϊκές εταιρείες (άρθ. 19.13). Επίσης, σε αντίθεση με τις σχετικές πολιτικές διακηρύξεις, αν ποτέ εξορυχθεί πετρέλαιο ή αέριο, θα ανήκει στις πετρελαϊκές εταιρίες που θα το διαθέσουν ελεύθερα σε τιμές που θα ρυθμίζονται στο πλαίσιο της παγκόσμιας πετρελαϊκής αγοράς – δεν πρόκειται δηλαδή για «ελληνικούς» υδρογονάνθρακες που θα καλύψουν τις ανάγκες της χώρας (αρθ. 10.3). Πριν μερικά χρόνια, είχαμε δημοσιεύσει τη μοναδική οικονομική ανάλυση του πραγματικού κόστους της εξόρυξης πετρελαίου από τις ελληνικές θάλασσες . Εκτός από τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, και με δεδομένο ότι τελικά οι νέες συμβάσεις δεν αφορούν την εξόρυξη αερίου, αλλά προκρίνουν την εξόρυξη αργού πετρελαίου, το κόστος μιας πετρελαιοκηλίδας θα πρέπει να μας προβληματίσει: σχεδόν 45.000 θέσεις εργασίας που συνδέονται άμεσα και έμμεσα με τον τουρισμό θα χάνονταν από ένα σοβαρό περιστατικό διαρροής/ρύπανσης στην Κρήτη και σχεδόν 25.000 θέσεις εργασίας από ένα αντίστοιχο περιστατικό στο Ιόνιο. Αν η Ελλάδα έχει μέχρι σήμερα καθαρές θάλασσες, το οφείλει στην απουσία ρυπογόνων και επικίνδυνων δραστηριοτήτων όπως οι εξορύξεις πετρελαίου. Σε χρονική συγκυρία πολέμων με έντονη ενεργειακή διάσταση, η ενεργειακή και γεωπολιτική πραγματικότητα δείχνει ως μονόδρομο την απομάκρυνση από τους υδρογονάνθρακες. Με την παραχώρηση θαλάσσιων εκτάσεων σε πετρελαϊκές εταιρίες, η Ελλάδα δεσμεύεται σε ένα αβέβαιο και ασταθές μέλλον, αγνοώντας τις συνέπειες για το κλίμα, τις θάλασσες και την οικονομία. Μπορείς να διαβάσεις την τοποθέτησή μας εδώ . Παραμένουμε στη διάθεσή σου για σχόλια και ερωτήσεις. |
Facebook Comments
