Η δημοτική αρχή Αγίου Νικολάου κάλεσε, καθυστερημένα βέβαια σε σχέση με την έναρξη της τουριστικής περιόδου, τους φορείς τουρισμού της ευρύτερης περιοχής Αγίου Νικολάου, τη Τρίτη 25/2 για να ζητήσει μαζί τους θέματα αφορούν τον τουρισμό, πως αξιολογούνται και αντιμετωπίζονται.
Παρόντες, ο δήμαρχος και αντιδήμαρχοι, εκπρόσωποι των ξενοδόχων, των εστιατόρων, επαγγελματιών, ΚΤΕΛ, λιμενικό ταμείο και πολύ άλλοι.
Παρά τη πολύωρη συζήτηση, ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν υπήρξε. Είναι δυστυχώς μια διαδικασία η οποία κρατάει πολλά χρόνια, με πολλές δημοτικές αρχές. Κάθε κυβερνώσα δημοτική ομάδα, κάθε χρόνο, καλεί τους φορείς να συνεννοηθεί μαζί τους. Ο καθένας εκφράζει τον πόνο του, αλλά μέχρι εκεί. Ουσιαστικές αποφάσεις δεν λαμβάνονται, ακόμα και κάποιες ανέξοδες. Συνεννόηση ανάμεσα στους επαγγελματικούς φορείς: ΚΑΜΙΑ!!!!
Αλλά πώς να αποφασιστεί τι, όταν 50 χρόνια μετά το ξεκίνημα του τουρισμού στον Άγιο Νικόλαο δεν έχουμε αποφασίσει προς τα που κατευθύνουμε το καράβι.
Η εποχή του ήλιου και της θάλασσας, των χτιστών κρεβατιών και των χύμα ακόμα και στη ταράτσα τουριστών, έχει περάσει. Ο τουρισμός όπως όλα, εξελίσσεται. Νέα τάσεις, μέθοδοι, ανάγκες, λόξες και πολλά άλλα που ένας τουριστικός προορισμός πρέπει είτε να ακολουθήσει, είτε ακόμα και να εφεύρει.
Τίποτα από όλα αυτά λοιπόν. Συνηθίζουμε να λέμε: θέλουμε να γίνουμε Μύκονος; αν μπορούμε, να το αποφασίσουμε και να το στηρίξουμε!!!!
Διότι η επιλογές καθορίζουν και τις ανάγκες. Στον Άγιο Νικόλαο τίθεται θέμα ηχορύπανσης, στη Μύκονο όχι βέβαια διότι όσοι την επισκέπτονται πάνε συνειδητοποιημένοι για το τι ψάχνουν και το τι θέλουν να κάνουν.
Ας αποφασίσουμε αρχικά, τι είδους τουριστικός προορισμός είναι ο δήμος Αγίου Νικολάου, και να στρέψουμε προς τα εκεί το καράβι, υποστηρίζοντας την όποια ή τις όποιες αποφάσεις, λαμβάνοντας και τις ανάλογες κατευθύνσεις στήριξης του όλου εγχειρήματος.
Αν θέλουμε να σοβαρευτούμε, άλλως θα μαζευόμαστε απλά μία φορά το χρόνο για να λέμε τον πόνο μας…….
