Παρά τις προσδοκίες για ουσιαστική τομή στις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας, το αποτέλεσμα εάν διαβάσει κανείς το κοινό ανακοινωθέν (παρακάτω), ουσιαστικά οι αλλαγές για τις οποίες είχε καλλιεργηθεί η προσδοκία ότι θα τολμούσε η κυβέρνηση, δεν έγιναν.
Το άρθρο 3 του συντάγματος δεν αλλάζει πέραν ενός ασαφούς προσδιορισμού περί “Θρησκευτικής Ουδετερότητας”, οι κληρικοί και υπάλληλοι της εκκλησίας παύουν να νοούνται δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά το κράτος συνεχίζει να “σπρώχνει” για τη πληρωμή τους, ενώ γίνεται λόγος για ίδρυση της εταιρείας για τη διαχείριση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Με τον ΕΝΦΙΑ τι γίνεται;
Ουσιαστικά εγκαταλείπεται ο πραγματικός διαχωρισμός Εκκλησίας – Κράτους με τον πρωθυπουργό να κλείνει πονηρά το ματάκι στους ψηφοφόρους – χριστεπώνυμο πλήρωμα της εκκλησίας.
Βέβαια ανοικτό το θέμα της Εκκλησίας της Κρήτης, σε σχέση με το καθεστώς της, περιμένουμε τις αντιδράσεις …..
